சாரு நிவேதா எனும் ’பரமார்த்த குருவும்’ அவரின் இணைய சிஷ்’யார்(?)’களும்

”தெரிதா, ஒரு ’மறைபொருள் பயங்கரவாதி’”
- பூக்கோ

(தான் எழுதும் எழுத்தில் பல ’மறைபொருள்களை’ வைத்திருப்பார். அதை பற்றி யாரவது எதிர்விணையாற்றினால், உடனே ’நான் அந்த பொருளில் எழுதவில்லை, நீங்கள் தவறாக புரிந்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்’, என்று அவர்களை ’முட்டாள்’ என திட்டுவார். அதனால் அவர் ’தீவிரவாதி’).


சாரு நிவேதா என்னும் எழுத்தாளர் நாவல்களை படித்த போது உள்மனம் ஒன்றை திரும்ப திரும்ப சொன்னது ‘இவர் தமிழ்நாட்டில் இருந்துக்கொண்டு ஏதோ புதிய முயற்சி செய்கிறார்” என்று அதனால் ஊந்தப்பட்டு அவரின் கட்டுரைகள், விமர்சனங்களை வாங்கி படிக்க ஆரம்பித்தேன். பல விமர்சனங்கள் விமர்சனங்களை போல் இருந்தன.கட்டுரை என்ற நோக்கிலும் மிக கச்சிதமாகவும் பொருந்தின, எழுத்திலும் சோர்வு தட்டவில்லை - ஒரு 200 பக்க புத்தகத்தை ஒரே மூச்சில் படித்துவிடும் அளவு அருமையாக இருந்தது.அவரின் வாசகனானேன் - அவர் எழுதிய புத்த்கங்களை கண்மூடி வாங்கலாம் எனும் அளவிற்கு.

அத்துடன் நின்றிருக்கலாம், இணையம் அறிமுகமாகி பதிவுகள் படிக்க தொடங்கியிருந்த நேரம் அவரின் இணைய தளத்தை படிக்க தொடங்கினேன்......

சொந்த வாழ்க்கை:

பெரும்பாலும் பதிவுகளை இலக்கியமாக எடுத்துகொள்ள முடியாது, ஆனால் ஒரு எழுத்தாளர் எழுதுகிறார் எனும் போது நிச்சயமாக சாருவின் பல பதிவுகள் மிகுந்த தரத்தில் இருந்தன.யாரவது புதிதாக எழுத வேண்டுமென்றால் ‘சாருவின் இணையத்தை படியுங்கள்’ என்று பரிந்துரைக்கும் அளவிற்கு.

பெறும்பாலான அவரின் சொந்த வாழ்க்கையை பதிவிடுவார்; தன்னை பற்றிய சுயவிமர்சனத்தை முன்வைப்பார்.செய்த தவறுகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்பார், அழுவார், கதறுவார், ஏங்குவார், மகிழ்வார். விளம்பரம் செய்வார், விமர்சன்ம் புரிவார், எதிர்விணையாற்றுவார், பல எதிர்வினைகளுக்கு புன்னகையுடன் பதிளளிப்பார். அவரின் பதிவுகளை படிக்கும் போது அவரின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் நமக்கு நெருங்கிய சொந்தங்கள் போல் தெரியும்.அவரின் நண்பர்களை போல் நமக்கும் நட்புகிடைக்காத என நம்மை பொறாமைப்பட வைக்கும்.


அறிமுகங்கள்:

தன்னுடைய எழுத்துகளின் மூலம் தன் வாசகர்களுக்கு பல நல்ல இலக்கியத்தையும், நல்ல எழுத்தாளர்களையும், படைபாளிகளையும் அறிமுகம் செய்வார்.அத்துடன் நிற்க்காமல் அவர்களின் மிக முக்கிய படைப்புகளை பகிர்வார். ’என்ன மனுஷன்ப்பா இவர், எவ்வளாவு வாசித்திருக்கிறார்’ என்று பிரம்மிப்பு எழும், அத்ன் நடுவே தன்னுடைய எழுத்தின் காதலை தெரிவிபார். எழுத்து மாத்திரம் இருந்துவிட்டால் போதும் அவர் உயிர் வாழ என்பதை படிக்கும் போது அவரை பார்த்து காலில் தொட்டு கும்மிட தோன்றும்.காலில் தொட்டு கும்மிட்டு அவரின் சீடரானவர்களை எங்கும் பார்க்கலாம், முக்கியமாக இணையத்தில்.

ஜெயமோகன் VS சாரு நிவேதா

பொதுவாக நேர்மையாக விமர்சிக்கும் அனைவருக்கும் முதலில் கிடைப்பது திட்டுகள் தான். அதுவும் முற்போக்காக பேசும், இலக்கியங்களை முன் வைக்கும் சாருவுக்கு கிடைக்கும் எதிர்விணைகள் சகஜம் தான். ஆனால், அவரின் வாசகர்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒரு முக்கியமான விஷயம் அவரும் ஜெயமோகனும் ஆற்றும் ‘இலக்கிய யுத்தம்’ அதை பெரும்பாலும் படிக்காமல் தவிர்த்துவிடுவது நல்லது. ஜெயமோகன் நல்லவர் என்றெல்லாம் நினைக்க வேண்டாம் ஒரு ’ஹிந்துத்வா’வாதி தன் நூலில் அதை அமைதியாக எழுதுவார். ஆனால் அவருக்கும் வாசகர்களும் ரசிகர்களும், சிஷ்யர்களும் இருந்து தொலைத்தனர். இணையத்தில் சாரு-ஜெமோ என இருவரும் ‘இலக்கிய யுத்தம்’ என்னும் பெயரில் எழுதிகொண்டிருந்த ‘மலக்காற்றை’ சுவாசிக்காமல் இணையத்தில் வாசிப்பவர்கள் தப்பிப்பதை கடினமாக்கியது அவரின் சிஷ்யபரமார்த்’மாக்கள்’ தான்.

சாருவும், ஜெமோவும் சொல்லிகொள்ளும்படியில்லை என்றாலும் தமிழில் தவிர்க்க முடியாத எழுத்தாளர்கள் எனபதை யாரும் மறுக்கயிலாது.ஆனால் அவர்களுக்குள் நடத்திக்கொண்ட ‘இலக்கிய யுத்தம்’ இருவரும் எழுத்தில் கொட்டிய ’மலம்’.அதை அனைத்தையும் பிரசாதமாக எடுத்துகொண்டது அவரின் சிஷ்யகோடிகளின் ஜென்மபலன்.அவர்கள் அதை உணவுடன் மற்ற அனைவருக்கும் வினியோகித்தது?

செலிபிரிட்டி:

சுஜாதா மறைந்த நாளிலிருந்து. சாருவின் பதிவுகள் மாற தொடங்கின, தன்னை எப்படியாவது அடுத்த சுஜதாவாக மாற்றும் முயற்சியில் இறங்கினார்.தன் வாழ்க்கை பாரதியருடையது போல் என்றார், தன் புத்த்கங்கள் ’ஓரன் பமுக்’குடையது போல் விற்பதில்லை என்று புழுங்கினார், தன்னை ’கலியுக சித்தர்’ என்றார், எழுத்துளக கடவுள் என்றார் போதும் போதும் என நாம் அவரின் பதிவுகளை பார்த்து முகம் சுழிக்க ‘நீ வக்கத்தவன் , என எழுத்தை மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்கும் என் அடிமை நீ” என் வாசகனை பற்றிய அவரின் எண்ணம் மிக உயர்ந்த நிலைக்கு சென்றது.சிஷ்ய பரமார்த்மாக்கள் கன்னத்தில் போட்டு கொண்டனர்..

‘தான் அசைந்தால் அசயும் உலகமெல்லாம் ‘ என மிக நிச்சயமாக நமப தொடங்கினார், இப்பொதும் அவரின் சிஷ்ய கோடிகள் ‘ஆமாம் சாரு பகவானே” என்று கன்னத்தில் போட்டு கொண்டனர்.கடிதங்களில் ‘சாரு நீங்கள் கடவுள், உங்களின் நாமத்தை 108 முறை சொல்லுகிறேன், உங்களின் எழுத்தை தினமும் படித்து உங்களுக்கு துதி பாடுகிறேன்” என்று எழுதிவிடுவார்கள்.
(சாருவின் நாவல்களை விமர்சிப்பவர்கள் விட்டுவிடலாம், பிரச்சனையில்லை அது நம்பதகந்ததும் ஆனால் அவர் ஜெயமோகன் பற்றி ஆற்றும் எதிர்விணைகளை எல்லாம் இலக்கியம் என்னும் போது?)

முரண்பாடுகள்:

தன்னை பாரதியாருடன் ஒப்பிட்டுக்கொள்வார், பாரதியார் எப்படி நிற்பார் என்று யாரவது பார்க்கவேண்டுமானால், சாருவின் புத்தக வெளியீட்டு விழாவில், அமிர்-சசி இருவரிடம் இவர் நிற்க்கும் புகைபடங்களை பாருஙகள் (அவரின் சிஷ்யா கோடிகள் அந்த படத்தை வைத்து கும்மிடுவதும், அதில் இருந்து விபூதிவருவதும் வேறு விஷயம்).

தன்னை இப்படி பல பிரபலங்களுடன் ஒப்பிட்டுகொள்(ல்)வார். அத்ற்கு தான் தகுதியானவான் என்று அவர் நினைக்கலாம், அவரின் அந்த ஒப்பிடும் முறையும் தவறில்லை ஒரு வித நல்ல பழக்கம் தான்.
அவரகளுக்கு எல்லாம் கிடைக்கிறது எனகெல்லாம்கிடைக்கிறதா? என்று பொறுமாவர் தவறில்லை. அத்ற்கு பிரயசித்தமாக தன் வாசகர்களை ’தன் சிஷ்ய கோடிகள், தன் காலில் பூஜை செய்து அந்த புனித்நீரை குடிப்பது போல் குடியுங்கள்” அப்பொழுது தான் என் மனம் ஆரும் என்பார்.

விமர்சனங்கள்:

இவர் எழுதும் விமர்சனம் அதாவது அதன் கட்டமைப்பு ஒரு சரியான விமர்சன கட்டுரைகான உதாரணம்.ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் அந்த கட்டுரைகளை இவர் தன்னை ‘மேதாவி’ என் காட்டிகொல்ல பயன்படுத்தினார்-தவறில்லை.தனக்கு பிடிக்காதவர்களை கட்டம் கட்ட உபயோகித்துகொள்வார்.நல்ல வாசகன் அதை விட்டுவிடுவான் அவரின் சிஷ்யாகோடிகள் அதையும் எடுத்துகொள்வார்கள்.

தொடர்ந்து அவரின் கட்டுரைகளை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் அவரின் முரணபாடான கருத்துககளும், வாழ்க்கையும் புரியும். கருத்தளவில் மாற்றம் என்பது வேறு. நாட்கள் போகின்ற நாம் கற்றுகொள்கிறோம் அதனால் நம் பழைய கருத்துகளில் மாற்றம் ஏற்படுகிறது என்பது நியாயம்.

என கருத்திது, என்னை ஆதரிக்கும் நண்பனுக்கு இது பிடிக்காது,என் எழுத்தை அவன் பிரசுரித்து எனக்கு உதவி செய்வதாலும், எனக்கு உதவி செய்யும் பிற நணபர்களுக்கு பிடிக்காது அவர்களின் மனதை புண்படுத்தகூடது என அவர் தன் கருத்தை மாற்றிகொள்வது முரண்பாடு.அவரால் அரசியலை விமர்சிக்க முடியும் கலைஞரையல்ல(கனிமொழி!?) அவரால் ஈழமக்களுக்காக் கண்ணீர் விட முடியும், மனம் கொதிக்கும் என்ன போராட்ட முறையில் தான் அவர் தினமலர் சொல்லும் நிலையை எடுக்க வேண்டும்.

ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் உட்கார்ந்து கையில் ஒரு பாரின் சரக்குடன் ‘தாஸ்த்வொயிஸ்க்கி’யின் படைப்புகளை பேசும் இலக்கியவாதி. கார்ப்ரேட் கம்பெனியில் கம்யுனிஸ்ட்டாக வாழும் நவின காரல் மாக்ஸ்.

முரண்பாடான எழுத்தை கொண்ட கட்டுரைகளை வாசகர்கள் புறக்கனித்துவிடுவார்கள், மெல்ல. (என்ன கொடும சாரு சார் உங்களின் சிஷ்யா கோடிகள் கூட இப்பொழுதெல்லம் உங்களின் முரண்பாடுகளை பற்றி வருத்தபடுகிறார்கள்)

இவரை பொருத்த வரையில், இவரை பற்றிய நேர்மையான எதிர்விணைகளுக்கு இவர் பதிளளிக்க மாட்டார். அதற்கு நேரம் செலவிடுவதை விட ’என உயிரினும் மேலான எழுத்தை காதலிப்பதையும் , எழுதுவதையும் செய்வேன்’ என்பார்.என்ன தன் கருதிற்க்கு ஒத்துவரமாட்டார் என தெரிந்தும், எவ்வளாவு சொன்னாளும் திருந்தாத ஜெமோவின் ஒரு வரிக்கு, தன் பொன்னான நேரத்தில் இருந்து செலவு செய்து 100 பக்கம் எழுதுவார்.. பின்நவினத்துவம், பின்நவினத்துவம்....அவரின் சிஷ்ய கோடிகள் மீண்டும் கன்னத்தில் போட்டுகொல்வார்கள்.

தமிழ் எழுத்தாளர்கள்:

பெறும்பாலும் சாரு தமிழில் இலக்கியத்திய வாசிக்காததால் அவர் தமிழ் எழுத்தாளார்களை பற்றி எழுதிய அனைத்து விமர்சன கட்டுரைகளும் ‘மலம்’ அதை தேர்ந்த வாசகன் ஒதுக்கிவிடுவான்.சிஷ்ய கோடிகளுக்கு பிரசாதம், அவரை பிடிக்காதவர்களுக்கு பிராம்மாஸ்த்திரம்.

ஆனாலும் அவர் வாழும் பாரதியார், இப்பொதைய சுஜாதா, நாளைய பிரமிள்.......ஆமாம் தானே சாரு

டிஸ்கி :
இதுபோலெல்லாம் பிற எழுத்தாளார்கள் பற்றியும் தேவையான நேரத்தில் பார்க்கலாம்.

இது இலக்கிய விமர்சனமெல்லம் இல்லை, காரணம் அதையெழுத எனக்கு தகுதியில்லை.

இது சாரு எனும் தனிநபர் மீதான தாக்குதல் இல்லை. எதுக்கு வம்பு இவர் ஜெமோவை பற்றி எழுதிய தனிநபர் தாக்குதளுக்கு தணடனை கொடுக்காத இந்திய சட்டம். இவர் மீது தனி நபர் தாக்குதல் தொடுத்த பைத்தியகாரனுக்கு த்ண்டனை கொடுக்குமாம்.சட்டம் கூட சாருவை போல் தான் போல, முரண்பாடானது.?